یک وجب دل

دلانه‌نویسی‌های سیاسی و ادبی کبری آسوپار
…و خدا حرف اول آغازاست!
نویسنده:
۱۷ اسفند ۸۶

جایی نوشته بودم:

” همیشه این جنون است که دست اراده ات را می گیرد و او را از وادی پرتکلف اما واگرهای مصلحت اندیش عقل دنیاگرا، به سرزمین بی پروایی دل می برد.”

و من راستش را بخواهی گرچه همیشه خامی دل را، به پختگی – پختگی؟! – عقل ترجیح داده ام، اما این بار این من همیشه پی عقل دویده هم، پی حکم عقل بودم که مرا ازاین نوشتن های دل ناک! و نا پخته و نابلدانه، برحذر می داشت. وازشما چه پنهان راست هم می گفت! که عرض خود می بری و زحمت دوستان می داری! آخرعقل را، آن همه دوراندیشی هست که کودکانه های دل را ازآن دفترچه ی کاغذی به وبلاگی – هرچند کم مهمان – نکشاند، اما چه می شود کرد، جوانی است و همین واگذاشتن کار به ناپختگی های دل! و گره زدن دل به ریسمان توکل الهی.

گوشه گو شه ی دلم را ازعطریاد “او” پرمی کنم، ذکرش را یکباردیگر دروسعت نامتناهی دلم با شرمی همیشگی ازسنگینی کوله بار شکسته ام قاب می گیرم… و باز ذکر”او” دلم را مطمئن می کند و نگرانی هایم را عجیب، سروسامان می دهد. نیک می دانم اگراو نباشد، هیچ دل جنون زده ای عاقبت بخیرنمی شود. که خدا حرف اول آغاز است! همه ی توکل یک آغاز، حتی همه ی عشق آن و حتی تر همه ی جنونش!

 

 

 

پی نوشت: دل من گاه عجیب “دل” می شود، و “دل” آنه! می نویسد، اما اغلب سرکی می کشد، به هرآن کجا که پنجره یا حتی روزنه ای بیابد! و قصد آن است که ازآن سرک کشیدن ها درموضوعات مختلف دراین “یک وجب دل” نوشته شود. این را گفتم که پراکندگی موضوعی این وبلاگ ازعاشقانه های درام شخصی! تا نوشته جات جدی سیاسی و حتی طنزهای خام، متعجبتان نکند. دل وسیع ترازآن است که درچارچوب تنگ عناوین و موضوعات بگنجد، حتی اگرفقط یک وجب ازآن را به دیگران بنمایی! قبول ندارید؟

 

یا علی مدد

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href=javascript:void(0); title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>